ΩΜΟΙΩΘΗΝ ΧΡΙΣΤΕ, ΤΩ ΕΝ ΧΕΡΣΙ ΤΩΝ ΛΗΣΤΩΝ....
Ὡμοιώθην Χριστέ, τῶ ἐν χερσὶ τῶν ληστῶν περιπεσόντι, καὶ τυπτήμασιν ἡμιθανεῖ ὑπὸ τούτων, καταλειφθέντι Σωτήρ, καγῶ οὕτω πέπληγμαι, ταὶς ἁμαρτίαις μου.
Μὴ παρίδης ἐμέ, τὸν ἀσθενοῦντα δεινῶς, ἐβόα Σῶτερ ὀδυρόμενος, εἰς τοὺς ληστὰς ὁ τὸν πλοῦτον ἀποσυλήσας σου, καγῶ οὕτω δέομαι, Οἴκτειρον σώσόν με.
Ἰατρεύσας ἐμέ, τὸν μαστιχθέντα τὸν νοῦν, ταὶς ἁμαρτίαις ἓν ταὶς μάστιξιν, ὑπὸ ληστῶν τῶν ἀδίκων καὶ πονηρῶν λογισμῶν, Χριστὲ Σωτὴρ σώσόν με, ὡς πολυέλεος.
Μὴ παρίδης ἐμέ, τὸν ἀσθενοῦντα δεινῶς, ἐβόα Σῶτερ ὀδυρόμενος, εἰς τοὺς ληστὰς ὁ τὸν πλοῦτον ἀποσυλήσας σου, καγῶ οὕτω δέομαι, Οἴκτειρον σώσόν με.
Ἰατρεύσας ἐμέ, τὸν μαστιχθέντα τὸν νοῦν, ταὶς ἁμαρτίαις ἓν ταὶς μάστιξιν, ὑπὸ ληστῶν τῶν ἀδίκων καὶ πονηρῶν λογισμῶν, Χριστὲ Σωτὴρ σώσόν με, ὡς πολυέλεος.