ΑΡΧΗ ΝΗΣΤΕΙΑΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Η νηστεία των Χριστουγέννων αρχίζει από σήμερα 15 Νοεμβρίου και τελειώνει στις 24 Δεκεμβρίου. Κατά την νηστεία αυτή τρώμε ψάρι μόνο Σαββατοκύριακο. Ψάρι καταλύουμε επίσης και κατά την εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου, οποιαδήποτε ημέρα κι αν πέσει. Επιπροσθέτως, λάδι καταλύουμε μόνο Τρίτη, Πέμπτη και τα Σαββατοκύριακα.

Από την 18η Δεκεμβρίου δηλαδή του Αγίου Μοδέστου, μέχρι και την 24η Δεκεμβρίου δεν επιτρέπεται η κατάλυση οίνου και ελαίου καμμία ημέρα. Επίσης, με ξηροφαγία θα πρέπει να νηστεύουμε την πρώτη ημέρα της νηστείας (15η Νοεμβρίου), καθώς και την παραμονή της εορτής, εκτός εάν πέσουν Σάββατο η Κυριακή.

ΤΥΠΙΚΟΝ ΣΑΒΒΑΤΟΥ 24 ΜΑΡΤΙΟΥ 2012

Σάββατον. Προεόρτια τοῦ Εὐαγγελι­σμοῦ τῆς Θεο­τό­κου· ᾿Αρτέμονος ἱερομάρτυρος, ἐπισκόπου Σε­λευκείας τῆς Πι­σι­­δίας (α΄ αἰ.).
Εἰς τὸ μεσονυκτικὸν τοῦ Σαββάτου, ἀντὶ τῶν τροπαρίων «Ἄκτιστε φύσις» τὸ προεόρτιον ἀπολυτίκιον «Σήμερον τῆς παγκοσμίου χαρᾶς».
Εἰς τὸν ὄρθρον. Εἰς τὸ «Θεὸς Κύριος» τὸ ἀπολυτίκιον «Σή­μερον τῆς παγκοσμίου χαρᾶς», Δόξα, Καὶ νῦν, τὸ αὐτό.
Εἰς τὴν α΄ στιχολογίαν τὰ μαρτυρικὰ καθίσματα τοῦ βα­ρέ­ος ἤχου (βλ. Τριῴδιον, εἰς τὸ τέλος, ἦχος βαρύς, τῷ Σαβ­βά­τῳ πρωὶ) «᾿Αγαλλιᾶσθε, δίκαιοι», εἰς στίχον «Θαυμαστὸς ὁ Θε­ὸς» «Τῆς ἀθεότητος τῶν τυράννων», καὶ εἰς στίχον «Τοῖς ἁ­γί­οις τοῖς ἐν τῇ γῇ» «῞Αγιοι, πρεσβεύσατε», Δόξα, Καὶ νῦν, τὸ θεοτοκίον τοῦ ἤχου «῾Ως τῆς ἡμῶν ἀναστάσεως», [μετὰ δὲ τὸν ῎Αμωμον] εὐθὺς ὁ ν΄ ψαλμὸς χῦμα.
῾Ο προεόρτιος κανὼν «῾Ο κόσμος περιχαρῶς» μετὰ τῶν εἱρμῶν αὐτοῦ· ἀπὸ δὲ τῆς ϛ΄ ᾠδῆς μεθ᾿ ἑκάστην ᾠδὴν τοῦ Μηναίου συνάπτονται καὶ τὰ ἐν τῷ Τριῳδίῳ δύο τετραῴδια τῆς ἡμέρας (παραλειπομένου τοῦ νεκρωσίμου τροπαρίου)· ἀπὸ γ΄ ᾠδῆς ὁ εἱρμὸς τοῦ Μηναίου «Οὐκ ἐν σοφίᾳ» καὶ μετὰ τὴν μικρὰν συναπτὴν τὸ προεόρτιον μεσῴδιον κά­θι­σμα «Σήμερον ἅπασα κτίσις»· ἀφ᾿ ϛ΄ ᾠδῆς ὁ εἱρμὸς τοῦ β΄ τε­τραῳδίου «Τῶν πται­σμάτων τὴν ζάλην» καὶ μετὰ τὴν μι­κρὰν συναπτὴν τὸ κον­τάκιον «᾿Επελεύσει Πνεύ­ματος» καὶ τὸ συν­α­ξάριον.
Καταβασίαι δὲν λέγονται, ἀλλ᾿ εἰς τὸν στίχον «Αἰνοῦμεν, εὐλογοῦμεν» ψάλλεται ὁ εἱρμὸς τῆς η΄ ᾠδῆς τοῦ β΄ τε­τρα­ῳ­δί­ου «Γῆ καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτῇ»· «Τὴν τιμιωτέραν», ὁ εἱρμὸς τῆς θ΄ ᾠδῆς τοῦ β΄ τετραῳ­δίου «Μεγαλύνομεν πάντες» καὶ τὸ «῎Αξιον ἐστίν».
᾿Εξαποστειλάριον «῾Ως δῶρα προεόρτια» (δίς). Εἰς τοὺς αἴ­νους στιχηρὰ προσόμοια τῆς ἑορτῆς (ζήτει ταῦτα ἐν τῷ μι­κρῷ ἑσπερινῷ τῆς 25ης Μαρτίου) 3 «Κατοικτιρήσας τὸ ποίημα» κ.λπ. εἰς 4, Δόξα, Καὶ νῦν, τὸ μετ᾿ αὐτὰ ἰδιόμελον «Τῷ ἕκτῳ μη­νὶ ὁ ἀρχάγγελος»· «Σοὶ δόξα πρέπει», ἡ δοξο­λο­γία χῦμα καὶ τὰ λοιπὰ ὡς συνήθως.
Εἰς τὸν στίχον τῶν αἴνων τὰ 3 ἀπόστιχα τοῦ μικροῦ ἑ­σπε­ρι­νοῦ τῆς 25ης Μαρτίου «῎Αρχων τῶν ἄνω δυνάμεων», με­τὰ τῶν στίχων αὐτῶν τὰ δύο τελευταῖα, Δόξα, Καὶ νῦν, «Γλῶσ­σαν ἣν οὐκ ἔγνω»· «᾿Αγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι», τρισ­ά­γιον κ.λπ. καὶ ἀπολυτίκιον «Σήμερον τῆς παγκοσμίου χαρᾶς».
Εἰς τὴν λειτουργίαν. ᾿Αντίφωνα καὶ εἰσοδικὸν τὰ συνήθη τῆς λειτουργίας (τὰ τῶν «καθημερινῶν»)· ἀπολυτίκια «Σήμε­ρον τῆς παγκοσμίου χαρᾶς» καὶ τοῦ ναοῦ, κοντάκιον «᾿Επε­λεύ­σει Πνεύματος». ᾿Αναγνώσματα: Σαββάτου δ΄ ἑβδομάδος νηστειῶν (῾Εβρ. ϛ΄ 9-12· Μρ. ζ΄ 31-37) καὶ καθεξῆς ἡ θ. λει­τουρ­γία τοῦ ἱ. Χρυσοστόμου· «῎Αξιον ἐστί»· κοινωνικὸν «᾿Α­γαλ­λιᾶσθε, δίκαιοι»· «Εἴδομεν τὸ φῶς».

ΤΥΠΙΚΟΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ 23 ΜΑΡΤΙΟΥ 2012

Παρασκευή. Νίκωνος ὁσίου καὶ τῶν σὺν αὐτῷ 199 μαθη­τῶν αὐτοῦ μαρτύρων (†251).
Τῇ Παρασκευῇ πρωί. Ὁ ὄρθρος καὶ σήμερον θὰ ψαλῇ ὡς ἔχει ἐν τῷ Τριῳδίῳ, ἄνευ τοῦ Μηναίου· μετὰ τὰ δύο σταυ­ρώ­σιμα καθίσματα τῆς α΄ στιχολογίας (βλέπε ἐν τέλει τοῦ Τριῳ­δίου, Παρασκευὴ πρωί, ἦχος βαρύς) ψάλλεται μετὰ στίχου «Θαυ­μαστὸς ὁ Θεὸς» τὸ μαρτυρικὸν κάθισμα «Οἱ μάρτυρές σου», Δόξα, Καὶ νῦν, τὸ σταυροθεοτοκίον «Τὸν σταυρωθέν­τα»· μετὰ τὴν ϛ΄ ᾠδὴν τοῦ ἐν τῷ Τριῳδίῳ κανό­νος τὸ κον­τά­κι­ον τοῦ Σταυροῦ «Οὐκέτι φλογίνη ῥομφαία», εἶτα τὸ συνα­ξά­ριον τοῦ Μηναίου, καὶ τὰ λοιπὰ ὡς συνή­θως. Εἰς τὴν α΄ ὥ­ραν δὲν γίνεται προσκύνησις τοῦ τιμίου Σταυ­ροῦ, ὡς προ­ε­ση­μει­ώθη (19 Μαρτίου). Εἰς τὸ τέλος τῶν μακαρισμῶν, μετὰ τὴν εὐχὴν «Παν­αγία Τριὰς τὸ ὁμοούσιον κράτος» ὁ ἱε­ρεὺς ἔρχεται εἰς τὸ μέσον τοῦ ναοῦ, ὅπου ἀπὸ τῆς Κυριακῆς εὑ­ρί­σκε­ται ὁ τ. Σταυρός, θυμιᾷ τρὶς καὶ ποιήσας τρεῖς μεγά­λας με­τα­νοίας ἀσπάζεται τὸν τ. Σταυρόν, ψαλλομένου τοῦ ὕ­μνου «Τὸν σταυρόν σου προσκυνοῦμεν» γ΄ καὶ τοῦ ἰδιο­μέ­λου «Δεῦ­τε, πιστοί» (ζήτει τῇ προλαβούσῃ Κυριακῇ εἰς τὴν τελε­τὴν τῆς Σταυροπροσκυνήσεως), καὶ γί­νεται κατὰ τάξιν ἡ προσ­κύνησις αὐτοῦ· εἶτα ὁ ἱερεὺς αἴρει τὸν δίσκον, ἐφ᾿ οὗ ὁ τ. Σταυρός, καὶ θέτων αὐτὸν ἐπὶ κε­φα­λῆς εἰσέρχεται διὰ τῶν βη­μοθύρων εἰς τὸ ἱερὸν βῆμα καὶ ἀποθέτει αὐτὸν ἐπὶ τῆς ἁγ. τρα­πέζης· εἶτα ἡ (μικρὰ) ἀπόλυσις.
῾Ο ἑσπερινὸς μετὰ προηγιασμένης. Εἰς τὸ «Κύριε, ἐκέ­κραξα», ἀπὸ τοῦ στίχου «᾿Εξάγαγε ἐκ φυλακῆς» τὸ ἰδιόμελον «Τοῖς πάθεσι δουλώσας» (δίς), τὰ 4 μαρτυρικὰ τοῦ βαρέος ἤχου «Δόξα σοι, Χριστὲ» κ.λπ. (βλέπε ἐν τέλει τοῦ Τρι­ῳ­δίου) καὶ τοῦ Μηναίου 3 προεόρτια (24 Μαρτίου) «Κεκρυμ­μένον μυστήριον» κ.λπ. εἰς 4, Δόξα, Καὶ νῦν, «Εὐαγ­γε­λίζεται ὁ Γα­βρι­ήλ»· εἴσοδος, «Φῶς ἱλα­ρόν», τὰ ἀνα­γνώ­σματα τοῦ Τριῳ­δί­ου, καὶ καθεξῆς ἡ λειτουρ­γία τῶν προηγια­σμένων.
Τῇ Παρασκευῇ ἑσπέρας. Οἱ δ΄ χαιρετισμοὶ τῆς Θεοτόκου. Εἰς τὸ μικρὸν ἀπόδειπνον ψάλλεται ὁ κανὼν «Ἀνοίξω τὸ στόμα μου», εἶτα τὸ «Τῇ ὑπερμάχῳ» δίχορον, καὶ ἐκφωνεῖται ἡ δ΄ στάσις τοῦ ἀκαθίστου ὕμνου «Τεῖχος εἶ τῶν παρθένων», εἰς ἣν συνάπτεται καὶ ὁ α΄ οἶκος (μόνον) «῎Αγγελος πρωτο­στά­της». Μετὰ τὸ τρισάγιον, τὸ προεόρτιον κοντάκιον «᾿Επε­λεύ­σει Πνεύματος». Πάντα τὰ λοιπὰ κατὰ τὴν τάξιν τῶν α΄ χαι­ρετι­σμῶν (ἀλλ᾿ ἄνευ Εὐαγγελίου).

ΤΥΠΙΚΟΝ ΣΑΒΒΑΤΟΥ 17 ΜΑΡΤΙΟΥ 2012

Σάββατον γ΄ τῶν νηστειῶν. ᾿Αλεξίου ὁσ. τοῦ ἀνθρώ­που τοῦ Θεοῦ (†411).
Τῷ πρωί. Τὸ σύνηθες μεσονυκτικὸν τοῦ Σαββάτου.
Εἰς τὸν ὄρθρον. Ἡ ἀκολουθία ψάλλεται μετ᾿ Ἀλληλούια κα­τὰ τὸν τύπον τοῦ β΄ Σαββάτου τῶν νηστειῶν (10 Μαρτί­ου), ἀλλὰ στιχηρά, καθίσματα, νεκρώσιμα κ.λπ. λέγονται τὰ τοῦ πλ. β΄ ἤχου ἐν τέλει τοῦ Τριῳδίου. Οὕτως εἰς τὴν α΄ στι­χο­λογίαν ψάλ­λονται τὰ 3 μαρτυρικὰ καθίσματα τοῦ πλ. β΄ ἤ­χου «᾿Αθλητικὸν ἀγῶνα» κ.λπ., Δόξα, τὸ νεκρώσιμον «᾿Α­ληθῶς ματαιότης τὰ σύμπαντα», Καὶ νῦν, τὸ α΄ θεοτο­κί­ον τοῦ ἤχου «῾Ο τὴν εὐλογημένην» (Παρακλ., ἦχος πλ. β΄, Σαβ­βά­τῳ ἑσπέρας· ἢ Ὡρολ., εἰς τὰ ἀναστάσιμα ἀπολυτίκια)· ἀλ­λὰ μετὰ τὰ νεκρώσιμα εὐ­λο­γητάρια (καὶ τὸ μνημόσυνον τῶν κεκοιμημένων) τὸ σύνηθες νεκρώσιμον κάθισμα τοῦ πλ. α΄ ἤ­χου «᾿Ανάπαυσον, σωτὴρ ἡμῶν» κ.λπ.. Κανόνες ὁ τοῦ Μη­ναίου (17 Μαρτίου) μετὰ τῶν δύο τετραῳδίων κανόνων τῶν ἐν τῷ Τριῳδίῳ. Ἀπὸ γ΄ ᾠδῆς ὁ εἱρμός, αἴ­τησις, τὸ μεσῴ­διον τοῦ Μηναίου κάθισμα μετὰ τοῦ θεο­το­κίου. Ἀφ᾿ ϛ΄ ᾠδῆς τοῦ β΄ τετραῳδίου ὁ εἱρμὸς αὐτοῦ, αἴτησις, τὸ νε­κρώ­σιμον κοντάκιον «Μετὰ τῶν ἁγίων» καὶ τὸ συναξάριον. «Αἰ­νοῦμεν, εὐλο­γοῦ­μεν» καὶ ὁ εἱρμὸς τῆς η΄ ᾠδῆς τοῦ β΄ τετραῳδίου «Οἱ θεορ­ρή­μο­νες παῖδες»· «Τὴν τιμιωτέραν», ὁ εἱρμὸς τῆς θ΄ ᾠδῆς τοῦ β΄ τετραῳδίου «Μεγαλύνομέν σε» καὶ τὸ «῎Αξιον ἐστίν». Ἐξα­­πο­στειλάριον τοῦ Σαββάτου μετὰ τοῦ θεοτοκίου. Εἰς τοὺς αἴνους καὶ εἰς τὸν στίχον τῶν αἴ­νων ὡς ἐν τέλει τοῦ Τριῳδίου (ἦχος πλ. β΄). Ἀπολυτίκια τοῦ Σαββάτου «᾿Απόστολοι, μάρ­τυρες», Δόξα, «Μνήσθητι, Κύριε», Καὶ νῦν, «Μήτηρ ἁγία».
Εἰς τὴν λειτουργίαν. Ἅπαντα ὡς προεγράφησαν εἰς τὸ β΄ Σάββα­τον τῶν νηστειῶν (10 Μαρτίου). Ἀναγνώσματα: Σαβ­βάτου γ΄ ἑ­βδο­μάδος νηστειῶν (῾Εβρ. ι΄ 32-38· Μρ. β΄ 14-17).
Σημείωσις. Ἔνθα ἑορτάζεται ἡ μνήμη τοῦ ὁσίου ᾿Αλεξίου, ἡ ἐξ ἰδι­αι­τέρας φυλλάδος ἀκολουθία αὐτοῦ ψάλλεται κατὰ τὰς συναφεῖς δια­τάξεις τοῦ Τυ­πι­κοῦ τῆς 9ης Μαρτίου· ᾿Απόστολος: τοῦ ὁσίου, 6 Δεκ. (῾Εβρ. ιγ΄ 17-21)· Εὐ­αγ­γέ­λιον: ὁμοίως, Σαβ. δ΄ ἑβδ. Λουκᾶ (Λκ. ϛ΄ 1-10).

ΤΥΠΙΚΟΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ 16 ΜΑΡΤΙΟΥ 2012

Παρασκευή. Σαββίνου τοῦ Αἰγυπτίου (†287). ᾿Ιουλια­νοῦ μάρτυρος (γ΄ αἰ.), Χριστοδούλου ὁσίου τοῦ ἐν Πάτμῳ.
Τῷ πρωί. Αἱ ἀκολουθίαι πᾶσαι ὡς προδεδήλωται.
῾Ο ἑσπερινὸς μετὰ προηγιασμένης. ῾Ο προοιμιακὸς καὶ τὸ ιη΄ κάθισμα («Πρὸς Κύριον»). Εἰς τὸ «Κύριε, ἐκέκραξα» τὸ ἰδιόμελον τοῦ Τριῳδίου «᾿Ασώτου δίκην ἀπέστην» (δίς), τὰ 4 μαρτυρικὰ τοῦ πλ. β΄ ἤχου «Οἱ μάρτυρές σου, Κύριε» (ἐν τέ­λει τοῦ Τριῳδίου) καὶ τοῦ Μηναίου (17 Μαρτίου) ἕτερα 3 εἰς 4, Δόξα, τὸ νεκρώσιμον τοῦ ἤχου «᾿Αρχή μοι καὶ ὑπόστασις», Καὶ νῦν, «Τίς μὴ μακαρίσει σε» (ἐν τέλει τοῦ Τριῳδίου)· εἴσο­­δος, «Φῶς ἱλαρόν», τὰ ἀναγνώσματα τοῦ Τριῳδίου, «Κα­τευ­θυν­θήτω» καὶ τὰ λοιπὰ τῆς προηγιασμένης.
Τῇ Παρασκευῇ ἑσπέρας. Οἱ γ΄ χαιρετισμοὶ τῆς Θεοτόκου. Εἰς τὸ μικρὸν ἀπόδειπνον ψάλλεται ὁ κανὼν «Ἀνοίξω τὸ στό­μα μου», εἶτα τὸ «Τῇ ὑπερμάχῳ», καὶ ἐκφωνεῖται ἡ γ΄ στά­σις τοῦ ἀκαθίστου ὕμνου «Νέαν ἔδειξε κτίσιν». Μετὰ τὸ τρισ­άγιον κ.λπ., κοντάκιον «῾Ως ἀπαρχὰς τῆς φύσεως». Πάν­τα τὰ λοιπὰ κατὰ τὴν τάξιν τῶν α΄ χαιρετι­σμῶν (ἀλλ᾿ ἄνευ Εὐαγγελίου).

ΤΥΠΙΚΟΝ ΣΑΒΒΑΤΟΝ Β ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ 10 ΜΑΡΤΙΟΥ 2012

Σάββατον β΄ τῶν νηστειῶν. Κοδράτου τοῦ ἐν Κορίνθῳ καὶ τῶν σὺν αὐ­τῷ 5 μαρτύρων (†251). ᾿Αναστασίας τῆς πα­τρι­κίας, Μι­χα­ὴλ Μαυροει­δῆ νεομάρτ. τοῦ ἐν Ἀδριανουπόλει (†1544).
Εἰς τὸν ὄρθρον. Μετὰ τὸν ἑξάψαλμον, τὰ εἰρηνικὰ καὶ τὴν ἐκ­φώνησιν «῞Οτι πρέπει σοι», οἱ χοροὶ εἰς ἦχον β΄ τὸ ἀλ­λη­λουιάριον, δὶς ἄνευ στίχων καὶ δὶς ἐφύμνιον τῶν στίχων «Μα­­κάριοι οὓς ἐξελέξω», «Καὶ τὸ μνημόσυνον αὐτῶν». ᾿Α­πο­­λυτίκια, τὸ μαρτυρικὸν «᾿Απόστολοι, μάρτυρες», Δόξα, τὸ νε­κρώ­σιμον «Μνήσθητι, Κύριε», Καὶ νῦν, θεοτοκίον, «Μήτηρ ἁγία».
ΚΑΘΙΣΜΑΤΑ τὰ 3 μαρτυρικὰ τοῦ πλ. α΄ ἤχου, «Κύριε, τὸ ποτήριον» κ.λπ. ὡς ἐν τέλει τοῦ Τριῳδίου, ἀλλ᾿ εἰς τὸ Δόξα, ἀντὶ τοῦ νεκρω­σίμου «᾿Ανάπαυσον, σωτὴρ ἡμῶν» (ὅ περ θὰ ψαλῇ ὑποχρεωτικῶς μετὰ τὰ εὐλογητάρια) λέγεται τὸ παρόν·
Γινώσκεις ὁ Θεὸς ἡμῶν ׀ ὅτι ἐν ἁμαρτίαις γεγεννήμεθα· δι᾿ ὅ σε ἱκετεύομεν· ׀ τοὺς μεταστάντας ἐξ ἡμῶν ἀνάπαυσον ׀ πα­ρο­ρῶν ὡς ἀγαθὸς τὰ πλημμελήματα, ׀ ἃ ὡς ἄνθρωποι καὶ θνη­τοὶ ἐν βίῳ ἔπραξαν, ׀ πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, μόνε φιλάνθρωπε.
Εἰς δὲ τὸ Καὶ νῦν τὸ α΄ θεοτοκίον τοῦ ἤχου «Χαῖρε, πύλη Κυρίου ἡ ἀδιόδευτος» (Παρακλ., ἦχος πλ. α΄, τῷ Σαββάτῳ ἑ­σπέ­ρας· ἢ Ὡρολ., εἰς τὰ ἀναστάσιμα ἀπολυτίκια).
Εὐθὺς [ὁ Ἄμωμος εἰς στάσεις δύο καὶ] τὰ νεκρώσιμα εὐ­λο­γη­τάρια, μετὰ τὰ ὁποῖα γίνεται ὑπὸ τοῦ ἱερέως (ἱσταμένου ἢ πρὸ τῆς εἰκόνος τοῦ δεσπότου Χριστοῦ, ἐὰν κάτωθι αὐτῆς εὑρίσκωνται ὑπὲρ ἀποιχομένων κόλλυβα, ἢ ἄλλως πρὸ τῆς ἁγίας Τραπέζης) τὸ μνημόσυνον τῶν κεκοιμημένων, ὡς ἐση­μει­­ώθη εἰς τὸν ἑσπερινὸν τοῦ Σαββάτου τῆς ἀπόκρεω (18 Φεβρ.). Εἶτα οἱ χοροὶ τὸ νεκρώσιμον κάθισμα τοῦ πλ. α΄ ἤχου «᾿Ανά­παυσον, σωτὴρ ἡμῶν», Δόξα, «Καὶ πάντα τὰ ἐν ἀ­γνοίᾳ», Καὶ νῦν, «῾Ο ἐκ παρθένου ἀνατείλας». Ὁ ν΄ ψαλμὸς χῦμα.
ΚΑΝΟΝΕΣ. [Ἡ στιχολογία τῶν ἐννέα ᾠδῶν καὶ] ὁ κανὼν τοῦ Μη­ναίου (μετὰ τῶν εἱρμῶν) μέχρι μὲν τῆς ε΄ ᾠδῆς μόνος, ἀπὸ δὲ τῆς ϛ΄ ᾠδῆς μετὰ τῶν τετραῳδίων κανόνων τῆς ἡμέρας (Τριῴδιον, Σάβ. β΄ ἑβδ.). Ἀπὸ γ΄ ᾠδῆς ψάλλεται ὁ εἱρμὸς τοῦ Μη­ναίου, αἴτησις, «῞Οτι σὺ εἶ ὁ Θεός», τὸ μεσῴδιον τοῦ Μηναίου κά­θι­σμα, Δόξα, Καὶ νῦν, τὸ θεοτοκίον. Ἀφ᾿ ϛ΄ ᾠδῆς ψάλλεται ὁ εἱρμὸς τοῦ β΄ τετραῳδίου «Βυθός μοι τῶν πα­θῶν», αἴτησις, «Σὺ γὰρ εἶ ὁ βασιλεύς», εἶτα (διὰ τὸ μὴ ἔχειν τὸ Μηναῖον) τὸ νεκρώ­σι­μον κοντάκιον «Μετὰ τῶν ἁγίων» καὶ τὸ συναξάριον. Κατα­βα­σίαι δὲν ψάλλονται, ἀλλ᾿ εἰς τὸ «Αἰνοῦμεν, εὐλογοῦμεν» ψάλλεται ὁ εἱρμὸς τῆς η΄ ᾠδῆς τοῦ β΄ τετραῳδίου «Τὸν ἐξ ἀνάρ­χου»· «Τὴν τιμιωτέραν», ὁ εἱρμὸς τῆς θ΄ ᾠδῆς τοῦ β΄ τετραῳδίου «Σὲ τὴν ἀθάνατον πηγὴν» καὶ τὸ «῎Αξιον ἐστίν».
ΕΞΑΠΟΣΤΕΙΛΑΡΙΑ. Τὸ νεκρώσιμον τοῦ Σαββάτου «῾Ο καὶ νεκρῶν καὶ ζώντων» καὶ θεοτοκίον «῾Ο γλυκασμὸς τῶν ἀγ­γέλων» (βλέπε εἰς ῾Ωρολόγιον).
ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΙΝΟΥΣ τὰ ἐν τῷ τέλει τοῦ Τριῳδίου 4 ἰδιόμελα τοῦ πλ. α΄ ἤχου «Εὐλογημένος ὁ στρατός» κ.λπ., Δόξα, τὸ νε­κρώ­σιμον «Σὺ ἔπλασάς με, Κύριε», Καὶ νῦν, θεοτοκίον «Μα­κα­ρί­ζομέν σε». «Σοὶ δόξα πρέπει», ἡ δοξολογία χῦμα καὶ τὰ λοιπὰ ὡς συνήθως.
ΕΙΣ ΤΟΝ ΣΤΙΧΟΝ ΤΩΝ ΑΙΝΩΝ προσόμοια νεκρώσιμα τοῦ ἤχου «Αἴγλη τοῦ σοῦ προσώπου, Χριστέ» κ.λπ. ὡς ἐν τέλει τοῦ Τριῳδίου. «᾿Αγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι», τρισάγιον κ.λπ. καὶ τὰ ἀπολυτίκια τῆς μετ᾿ ᾿Αλληλούια ἀκολουθίας τοῦ Σαβ­βάτου «᾿Απόστολοι, μάρτυρες», Δόξα, «Μνήσθητι, Κύριε», Καὶ νῦν, θεοτοκίον «Μήτηρ ἁγία».
Εἰς τὴν λειτουργίαν. ᾿Αντίφωνα καὶ εἰσοδικὸν τὰ τῶν καθημερινῶν. Μετὰ τὴν εἴσοδον ἀπολυτίκια «᾿Από­στολοι, μάρτυρες», «Μνήσθητι, Κύριε» καὶ τοῦ ναοῦ, κον­τάκια «Με­τὰ τῶν ἁγίων» καὶ «Ὡς ἀπαρχὰς τῆς φύσεως». ᾿Απόστολος: Σαβ. β΄ ἑβδ. νηστ., «Βλέπετε μήποτε ἔσται» (῾Εβρ. γ΄ 12-16)· Εὐ­αγ­γέλιον: ὁμοίως, «᾿Απῆλθεν ὁ ᾿Ιησοῦς εἰς ἔρημον τόπον» (Μρ. α΄ 35-44). Καθεξῆς ἡ λειτουργία τοῦ ἱ. Χρυσοστόμου· «῎Αξιον ἐστί»· κοινωνικὸν «Μακάριοι οὓς ἐξελέξω»· «Εἴδο­μεν τὸ φῶς». Ἐὰν ὑπάρ­χουν κόλλυβα ὑπὲρ κεκοιμημένων, με­τὰ τὴν ὀπι­σθάμ­βω­νον εὐχὴν ψάλ­λονται τὰ νεκρώσιμα τρο­πά­ρια «Μετὰ πνευ­μά­των δικαίων» κ.λπ. καὶ μνημονεύονται πα­ρὰ τοῦ ἱερέως τὰ ὀνό­ματα ὑπὲρ ὧν τὰ κόλλυβα· καὶ ἡ συνήθης ἀπόλυσις.
Εἴδησις. Οὗτος ὁ τύπος τηρεῖται καὶ κατὰ τὰ Σάββατα τῶν ἑπομένων γ΄ καὶ δ΄ ἑβδομάδων, ἐναλλασσομένων τῶν καθισμάτων, μαρτυρικῶν καὶ νεκρω­σίμων τοῦ ἤχου τῆς ἑβδομάδος· ἐκτὸς εἰ τύχοι ἡ ἑορτὴ τοῦ Εὐ­αγ­γελισμοῦ ἢ μνήμη ἑορταζομένου ἁγίου.

ΤΥΠΙΚΟΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ 9 ΜΑΡΤΙΟΥ 2012

† Τῶν ἁγίων τεσσα­ρά­κοντα μαρτύρων τῶν ἐν τῇ λίμνῃ τῆς Σεβαστείας μαρτυρησάντων (†320).
Τῇ Παρασκευῇ πρωί. Εἰς τὸ μεσονυκτικόν. Μετὰ τὸν ν΄ ψαλ­μὸν ψάλλονται τὰ διὰ τοὺς αἴνους ἰδιόμελα τῶν μαρ­τύρων «Χο­ρὸς τετραδεκαπύρσευτος», «Τὴν τετραδεκάριθμον χο­ρείαν», «᾿Αληθείας κρατῆρα», Δόξα, «Τὴν λίμνην ὡς πα­ρά­­δεισον» (βλέπε εἰς τὸν στίχον τῶν αἴνων), Καὶ νῦν, θεο­το­κίον «᾿Αδι­ό­δευτε πύλη», τρισάγιον κ.λπ. καὶ ἀπολυτίκιον «Τὰς ἀλγη­δό­νας τῶν ἁγίων».
Εἰς τὸν ὄρθρον (ἑορτάσιμον). ῾Ο ἑξάψαλμος. Εἰς τὸ «Θεὸς Κύριος» ἀπολυτίκιον «Τὰς ἀλγηδόνας τῶν ἁγίων», Δόξα, τὸ αὐτό, Καὶ νῦν, θεοτοκίον «Τοῦ Γαβριὴλ φθεγξαμένου σοι».
ΚΑΘΙΣΜΑΤΑ καὶ ἡ τάξις τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ ὄρθρου, ὡς ἐν τῷ Μηναίῳ· Εὐαγγέλιον τῶν μαρτύρων, Τρ. ιβ΄ ἑβδ. Λου­κᾶ, «Προ­σέ­χετε ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων» (Λκ. κα΄ 12-19).
ΚΑΝΟΝΕΣ, ὁ μικρὸς παρακλητικὸς τῆς Θεοτόκου μετὰ τῶν εἱρμῶν καὶ ὁ τῶν μαρτύρων· ἀπὸ γ΄ καὶ ϛ΄ ᾠδῆς ὡς ἐν τῷ Μη­ναίῳ.
ΚΑΤΑΒΑΣΙΑΙ οἱ εἱρμοὶ «᾿Ανοίξω τὸ στόμα μου»· «Τὴν τι­μι­ω­τέ­ραν», «῞Απας γηγενής».
ΕΞΑΠΟΣΤΕΙΛΑΡΙΟΝ τοῦ Μηναίου καὶ τὸ θεοτοκίον.
ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΙΝΟΥΣ προσόμοια τῶν ἁγίων 3 «Δεῦτε μαρ­τυ­ρικὴν» κ.λπ. εἰς 4, Δόξα, «᾿Αθλοφόροι Χριστοῦ», Καὶ νῦν, θεο­τοκίον «Μακαρίζομέν σε». Δοξολογία μεγάλη.
ΩΡΑΙ. Εὐθὺς «Δεῦτε προσκυνήσωμεν» (γ΄), καὶ αἱ ὧραι λι­ταί, λέγοντες εἰς ἑκάστην χῦμα, μετὰ μὲν τοὺς ψαλμούς, Δό­ξα, «Τὰς ἀλ­γηδόνας», Καὶ νῦν, τὸ θεοτοκίον τῆς ὥρας, μετὰ δὲ τὸ τρισάγιον κ.λπ. τὸ κοντάκιον τῶν μαρ­τύρων «Πᾶσαν στρατιάν». Εἰς τὴν θ΄ ὥραν συνάπτονται, ὡς συνή­θως, οἱ μα­καρισμοὶ (μὲ μόνον τὸ κοντάκιον τῶν ἁγίων) κ.τ.λ.· μετὰ τὸ «῾Ο Θεὸς οἰκτιρήσαι ἡ­μᾶς» καὶ τὴν εὐχὴν «Παναγία Τρι­ὰς τὸ ὁμοούσιον κρά­τος» ὁ ἱερεὺς τὴν (μικρὰν) ἀπό­λυ­σιν καὶ τὸ «Δι᾿ εὐχῶν», μεθ᾿ ὃ ἄρχεται
῾Ο ἑσπερινὸς μετὰ τῆς ἱ. ἀκολουθίας τῶν προηγιασμένων δώρων. ῾Ο προοιμιακός, τὰ εἰρηνικά, καὶ τὸ ιη΄ κάθισμα τοῦ Ψαλτηρίου («Πρὸς Κύριον»).
ΕΙΣ ΤΟ «ΚΥΡΙΕ, ΕΚΕΚΡΑΞΑ» εἰς στίχους 10, τὸ ἐν τῷ Τρι­ῳ­δί­ῳ ἰδιόμελον τῆς ἡμέρας «Νῦν καιρὸς εὐπρόσδεκτος» δίς, τὰ 4 μαρ­τυ­ρικὰ τοῦ (πλ. α΄) ἤχου «Τῶν ἐπιγείων ἁπάντων» κ.λπ. (ζήτει αὐτὰ ἐν τέλει τοῦ Τριῳδίου), καὶ ἐκ τοῦ Μηναίου τὰ 3 ἰδιό­μελα τῶν ἁγίων «Φέροντες τὰ πα­ρόν­τα» κ.λπ. (9 Μαρ­τίου, εἰς τὸν πρῶ­τον ἑσπερινὸν) εἰς 4 (δευ­τεροῦντες τὸ α΄), Δόξα, τῶν ἁ­γί­ων «᾿Εν ᾠδαῖς ᾀσμάτων» (εἰς τὸν στίχον τοῦ πρώ­του ἑσπερινοῦ), Καὶ νῦν, τὸ α΄ θεοτο­κί­ον τοῦ ἤχου τῆς ἑβδομάδος «᾿Εν τῇ ᾿Ερυθρᾷ θαλάσσῃ».
ΕΙΣΟΔΟΣ με­τὰ τοῦ Εὐαγγελίου, «Φῶς ἱλαρὸν» ἄνευ μέ­λους, τὰ ἀναγνώσματα τοῦ Τριῳδίου μετὰ τῶν προ­κει­μένων αὐτῶν· «Κατευθυνθήτω»· ὁ ᾿Απόστολος τῶν μαρτύρων, Μαρ­τίου 9, «Το­σοῦ­τον ἔχοντες περικείμενον» (῾Εβρ. ιβ΄ 1-10), τὸ Εὐ­αγ­γέ­λιον αὐτῶν, Τετ. θ΄ ἑβδ. Ματθ., «῾Ομοία ἐστὶν ἡ βα­σι­λεία τῶν οὐρανῶν» (Μτθ. κ΄ 1-16).
Καθεξῆς ἡ λοιπὴ ἀκολουθία τῶν προηγιασμένων δώρων. Κοινωνικὸν «Εἰς μνη­μόσυνον»· «Εὐλογήσω τὸν Κύριον». Εἰς τὴν ἀπόλυσιν μνημο­νεύ­ονται πάλιν οἱ ἅ­γιοι τῆς 9ης Μαρ­τίου.
Σημείωσις. Ἐν τῇ τραπέζῃ κατάλυσις οἴνου καὶ ἐλαίου.
Τῇ Παρασκευῇ ἑσπέρας. Οἱ β΄ χαιρετισμοὶ τῆς Θεοτόκου. Εἰς τὸ μικρὸν ἀπόδειπνον ψάλλεται ὁ κανὼν «᾿Ανοίξω τὸ στό­μα μου», εἶτα τὸ «Τῇ ὑπερμάχῳ» δίχορον, καὶ ἐκφωνεῖται ἡ β΄ στάσις τοῦ ἀκαθίστου ὕμνου «῎Ηκουσαν οἱ ποιμένες». Μετὰ τὸ τρισάγιον κ.λπ., κοντάκιον «῾Ως ἀπαρχὰς τῆς φύ­σε­ως», καὶ τὰ λοιπά (ὡς 2 Μαρτ., ἄνευ Εὐαγγελίου).

ΤΥΠΙΚΟΝ ΗΜΕΡΑΣ 3 ΜΑΡΤΙΟΥ 2012

Σάββατον 3 Μαρτίου 2012 

Α΄ τῶν νηστειῶν. «Θεοδώρου μεγαλομάρ­τυ­­ρος τοῦ Τή­­ρω­νος (μνήμη τοῦ διὰ κολλύβων θαύματος)». Εὐτροπίου, Κλεονίκου, Βασι­λί­σκου τῶν μαρ­τύρων. Θεοδω­ρή­του ἱερομάρτυρος.

Εἴδησις. Κατὰ τὰ Σάββατα τῆς Τεσσαρακοστῆς, τὸ μὲν πρωὶ ψάλ­λεται ἡ ἀκολουθία τοῦ ὄρθρου καὶ τελεῖται ἡ λειτουργία τοῦ ἱ. Χρυ­σοστόμου, τὸ δὲ ἑσπέρας ψάλλεται, ὡς συνήθως, ὁ ἑσπερινὸς τῆς ἐπαύ­ριον Κυριακῆς, καθ᾿ ἣν τελεῖται ἡ λειτουργία τοῦ μεγ. Βασιλείου.
Τῷ Σαββάτῳ πρωί. Μεσονυκτικὸν τοῦ Σαββάτου μὲ τὸ ἀ­πο­­λυτίκιον καὶ κοντάκιον τοῦ ἁγίου [ἢ τὸ σύνηθες μεσονυ­κτι­κὸν ἐπὶ μνήμῃ ἑορταζομέ­νου ἁγίου, ἐν ᾧ μετὰ τὸν ν΄ ψαλ­μὸν ψάλλονται τὰ διὰ τὸν στί­χον τῶν αἴνων ἰδιό­μελα τοῦ ἁγ. Θεοδώρου «Χορεύουσι στίφη μαρτύρων» κ.λπ. δίχα μὲν τῶν πρὸ αὐτῶν στίχων, ἀλλὰ μετὰ τοῦ Δόξα εἰς τὸ δ΄ καὶ τοῦ Καὶ νῦν εἰς τὸ θεοτοκίον· τρισάγιον κ.λπ. καὶ ἀπο­λυτίκιον «Με­γά­λα τὰ τῆς πίστεως»].
Εἰς τὸν ὄρθρον. Μετὰ τὸν ἑξάψαλμον εἰς τὸ «Θεὸς Κύ­ριος» ἀπολυτίκιον «Μεγάλα τὰ τῆς πίστεως», Δόξα, τὸ αὐτό, Καὶ νῦν, «Πάντα ὑπὲρ ἔννοιαν».
ΚΑΘΙΣΜΑΤΑ [μετὰ τὴν α΄ στιχολ.] μόνον τὰ 3 μαρτυρικὰ τοῦ δ΄ ἤχου (τὸ νεκρώσιμον δὲν λέγεται) «Οἱ μάρτυρές σου, Κύριε» κ.λπ. (ζήτει ἅπαντα ἐν τέλει τοῦ Τριῳδίου), Δόξα, Καὶ νῦν, τὸ α΄ θεοτοκίον τοῦ ἤχου «Τὸ ἀπ᾿ αἰῶνος ἀπόκρυ­φον», εἶτα [μετὰ τὸν ῎Αμωμον] τὰ τοῦ ἁγίου (Τριῴδιον, Σάβ­βατον α΄ ἑβδομ.) «Ζέων πίστεως», Δόξα, «Θεῖον δῶρον», Καὶ νῦν, θεοτοκίον «῾Η τὸν ἀχώρητον Θεόν». Ὁ ν΄ ψαλμὸς χῦμα.
ΚΑΝΟΝΕΣ, ὁ τοῦ Μηναίου καὶ οἱ δύο τοῦ Τριῳδίου· ἀπὸ γ΄ ᾠδῆς τὰ μεσῴδια καθίσματα τοῦ ἁγίου Θεοδώρου· ἀφ᾿ ϛ΄ τὸ κοντάκιον καὶ ὁ οἶκος τοῦ ἁγίου Θεοδώρου, τὸ συναξά­ρι­ον τῆς ἡμέρας καὶ τὸ ὑπόμνημα τοῦ Τριῳδίου.
ΚΑΤΑΒΑΣΙΑΙ «᾿Ανοίξω τὸ στόμα μου»· «Τὴν τιμιωτέραν»· «῞Απας γηγενής».
Ἐξαποστειλάρια καὶ αἶνοι μετὰ τοῦ Δόξα, Καὶ νῦν, ὡς ἐν τῷ Τρι­ῳδίῳ. Δοξολογία μεγάλη, ἀπολυτίκιον τοῦ ἁγίου.
Εἰς τὴν λειτουργίαν. Μετὰ τὴν εἴσοδον ἀπολυτίκια «Με­γάλα τὰ τῆς πίστεως» καὶ τοῦ ναοῦ, κοντάκιον «Προ­στα­σία».
ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ. ᾿Απόστολος τοῦ ἁγίου (26 ᾿Οκτ.), «᾿Ενδυ­ναμοῦ ἐν τῇ χά­ριτι» (Β΄ Τιμ. β΄ 1-10)· Εὐαγγέλιον τῆς ἡμέρας, «᾿Επο­ρεύετο ὁ ᾿Ιησοῦς ἐν τοῖς σάββασιν» (Μρ. β΄ 23-γ΄ 5).
Καθεξῆς ἡ θ. λειτουργία τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου· «῎Αξιον ἐστί»· κοινωνικὸν «Εἰς μνημόσυνον». Μετὰ τὴν ὀπισθάμβωνον εὐχὴν γίνεται ἡ εὐ­λόγησις τῶν ἑορτίων κολλύβων μετὰ τῆς εὐχῆς «῾Ο πάντα τελεσφορήσας τῷ λόγῳ σου» (βλ. ῾Ιερατικόν). Εἶτα «Εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου» καὶ ἀπόλυσις.
Σημείωσις. ᾿Ιστέον ὅτι κατ᾿ ἀρχαίαν παράδοσιν, ἥ τις ὑπονοεῖται ἐν τῷ ἰσχύοντι Τυπικῷ, προτίθενται σήμερον πρὸς εὐλόγησιν εἰδικὰ κόλ­λυβα ἐπὶ τῇ μνήμῃ τοῦ ἑορταζομένου μεγαλομάρτυρος καὶ εἰς ἀνάμνησιν τοῦ ὑπ᾿ αὐτοῦ διὰ κολλύβων τελεσθέντος θαύματος, περὶ οὗ ἡ ἐν τῷ Τρι­ῳδίῳ σχετικὴ ἱερὰ ἀκολουθία. ᾿Επειδὴ ὑπάρχει ἐπίσης ἡ συνήθεια νὰ προσάγωνται σήμερον κόλ­λυβα διὰ τοὺς κεκοιμημένους καὶ νὰ τελῆται νεκρώσιμον τρισάγιον, ἂν καὶ δὲν εἶναι Ψυχοσάββατον, θεωροῦμεν ὀρ­θὸν πρῶτον μὲν μετὰ τὴν ὀπισθάμβωνον εὐχὴν νὰ εὐ­λο­γηθοῦν τὰ πρὸς τιμὴν τοῦ ἁγίου Θεοδώρου ἑόρτια κόλλυβα, μετὰ δὲ τὸ «Δι᾿ εὐχῶν» τῆς λειτουργίας ὁ ἱερεὺς εὐθὺς νὰ βάλῃ «Εὐλογητὸς» καὶ νὰ τελέσῃ κατὰ τὰ εἰωθότα τὸ νεκρώσιμον τρισάγιον ἐπὶ τῶν ἄλλων κολλύβων, «ἵνα μὴ συμψάλλωνται τὰ χαρμόσυνα τοῖς πενθίμοις».

ΤΥΠΙΚΟΝ ΗΜΕΡΑΣ 2 ΜΑΡΤΙΟΥ 2012

Παρασκευή 2 Μαρτίου 2012. 

῾Ησυχίου μάρτυρος. Θε­ο­δότου ἐπισκόπου Κυρη­νείας Κύπρου (†326), Εὐθαλίας παρ­θε­νο­μάρ­­τυ­ρος (†252).

Μνήμη Νικολάου ἱερέως τοῦ Πλανᾶ (†2 Μαρτίου 1932). Κατ᾿ ἀπό­φασιν τῆς ἱ. Συνόδου, εἰ τύχοι ἐν τῇ μεγ. τεσσαρακοστῇ, μετατίθεται ἡ μνήμη αὐ­τοῦ τῇ α΄ Κυριακῇ τοῦ Μαρτίου.

Τῇ Παρασκευῇ πρωί. Αἱ ἀκολουθίαι μεσονυκτικοῦ, ὄρ­θρου καὶ ὡρῶν μετὰ τῶν μακαρισμῶν, ὡς προδεδήλωται.
῾Ο ἑσπερινὸς μετὰ προηγιασμένης. Ὁ προοιμιακὸς καὶ τὸ ιη΄ κάθισμα («Πρὸς Κύριον»). Εἰς τὸ «Κύριε, ἐκέκραξα» (ἦ­χος πλ. α΄) ἀπὸ τοῦ στίχου «᾿Εξάγαγε ἐκ φυλακῆς» τὸ ἰδιό­με­λον τῆς ἡμέρας (ἐκ τοῦ Τριῳδίου) «Δεῦτε πιστοί» (δίς), τὰ 4 μαρ­τυρικὰ τοῦ δ΄ ἤ­χου «῾Ο ἐνδοξαζόμενος» κ.λπ. (βλ. ἐν τέλει τοῦ Τριῳδίου) καὶ τὰ 4 ἰδιόμελα τοῦ ἁγίου Θεοδώρου (ἐκ τοῦ Τριῳδίου) «Δεῦτε, φιλομάρτυρες» κ.λπ., Δόξα, «᾿Ορ­γάνῳ χρησάμενος», Καὶ νῦν, «῾Ο διὰ σὲ θεοπάτωρ» (βλέπε ἐν τέλει τοῦ Τριῳδίου, Παρασκευὴ ἑσπέρας, ἦχος δ΄). Εἴσοδος μετὰ θυμιατοῦ, «Φῶς ἱλαρόν», τὰ ἀναγνώσματα τοῦ Τριῳδίου, «Κατευθυνθήτω», «Νῦν αἱ δυνάμεις», κοινω­νικὸν «Γεύσασθε καὶ ἴδετε», «Εὐλο­γήσω τὸν Κύριον».
Τῇ Παρασκευῇ ἑσπέρας. Οἱ α΄ χαιρετισμοὶ τῆς Θεοτόκου. ᾿Αναγι­νώσκεται τὸ μικρὸν ἀπόδειπνον, ὡς ἐν τῷ ῾Ωρολογίῳ. Μετὰ τὸ «῎Αξιον ἐστὶ» ψάλλεται ὁ κανὼν τοῦ ᾿Ακαθίστου «᾿Ανοίξω τὸ στόμα μου» ἀνὰ 6 τροπάρια εἰς ἑκάστην ᾠδήν· εἶτα τὸ «Τῇ ὑπερμάχῳ» δίχορον, καὶ ἀναγινώσκεται ἡ α΄ στά­σις τῶν οἴκων (Χαι­ρετισμῶν) τῆς Θεο­τόκου (Α-Ζ)· εἶτα «Τῇ ὑπερ­μάχῳ στρατηγῷ» σύντομον, τὸ τρισάγιον κ.τ.λ. καὶ τὸ κοντάκιον τοῦ μεγαλο­μάρτυρος·
«Πίστιν Χριστοῦ ὡσεὶ θώρακα, ἔνδον λαβὼν ἐν καρδίᾳ σου, τὰς ἐναντίας δυνάμεις κατεπάτησας, πολύαθλε· καὶ στέ­φει οὐρανίῳ ἐστέφθης αἰωνίως ὡς ἀήττητος»·
«Κύριε, ἐλέησον» (μ΄), «῾Ο ἐν παντὶ καιρῷ», καὶ τὰ λοιπὰ τοῦ μικροῦ ἀποδείπνου. Μετὰ τὸ «Τὴν πᾶσαν ἐλπίδα μου» τὸ Εὐαγγέλιον τῆς παννυχίδος (᾿Ιω. ιε΄ 1-7), ἡ μικρὰ ἀπό­λυ­σις, τὸ «Εὐξώμεθα», τὸ κάθισμα «Τὴν ὡραιότητα» καὶ εἶτα «Δι᾿ εὐχῶν» (τυπικὸν Τριῳδίου §26).
Σημείωσις. ῾Η τάξις αὕτη τῶν χαιρετισμῶν τηρεῖται καὶ κατὰ τὰς ἐφεξῆς Παρασκευὰς τῆς β΄, γ΄ καὶ δ΄ ἑβδομάδος, ἄνευ ὅμως Εὐαγγελίου. Κοντάκιον δὲ λέγεται τότε τὸ ἑξῆς, ἐφόσον τῷ Σαββάτῳ δὲν τύχῃ ἑορ­τα­ζόμενος ἅγιος·
«῾Ως ἀπαρχὰς τῆς φύσεως, τῷ φυτουργῷ τῆς κτίσεως, ἡ οἰκουμένη προσφέρει σοι, Κύριε, τοὺς θεοφόρους μάρτυρας· ταῖς αὐτῶν ἱκεσίαις, ἐν εἰρήνῃ βαθείᾳ τὴν ἐκκλησίαν σου, διὰ τῆς Θεοτόκου συντήρησον, πολυέλεε».