Σάββατον. Προεόρτια τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου· ᾿Αρτέμονος ἱερομάρτυρος, ἐπισκόπου Σελευκείας τῆς Πισιδίας (α΄ αἰ.).
Εἰς τὸ μεσονυκτικὸν τοῦ Σαββάτου, ἀντὶ τῶν τροπαρίων «Ἄκτιστε φύσις» τὸ προεόρτιον ἀπολυτίκιον «Σήμερον τῆς παγκοσμίου χαρᾶς».
Εἰς τὸν ὄρθρον. Εἰς τὸ «Θεὸς Κύριος» τὸ ἀπολυτίκιον «Σήμερον τῆς παγκοσμίου χαρᾶς», Δόξα, Καὶ νῦν, τὸ αὐτό.
Εἰς τὴν α΄ στιχολογίαν τὰ μαρτυρικὰ καθίσματα τοῦ βαρέος ἤχου (βλ. Τριῴδιον, εἰς τὸ τέλος, ἦχος βαρύς, τῷ Σαββάτῳ πρωὶ) «᾿Αγαλλιᾶσθε, δίκαιοι», εἰς στίχον «Θαυμαστὸς ὁ Θεὸς» «Τῆς ἀθεότητος τῶν τυράννων», καὶ εἰς στίχον «Τοῖς ἁγίοις τοῖς ἐν τῇ γῇ» «῞Αγιοι, πρεσβεύσατε», Δόξα, Καὶ νῦν, τὸ θεοτοκίον τοῦ ἤχου «῾Ως τῆς ἡμῶν ἀναστάσεως», [μετὰ δὲ τὸν ῎Αμωμον] εὐθὺς ὁ ν΄ ψαλμὸς χῦμα.
῾Ο προεόρτιος κανὼν «῾Ο κόσμος περιχαρῶς» μετὰ τῶν εἱρμῶν αὐτοῦ· ἀπὸ δὲ τῆς ϛ΄ ᾠδῆς μεθ᾿ ἑκάστην ᾠδὴν τοῦ Μηναίου συνάπτονται καὶ τὰ ἐν τῷ Τριῳδίῳ δύο τετραῴδια τῆς ἡμέρας (παραλειπομένου τοῦ νεκρωσίμου τροπαρίου)· ἀπὸ γ΄ ᾠδῆς ὁ εἱρμὸς τοῦ Μηναίου «Οὐκ ἐν σοφίᾳ» καὶ μετὰ τὴν μικρὰν συναπτὴν τὸ προεόρτιον μεσῴδιον κάθισμα «Σήμερον ἅπασα κτίσις»· ἀφ᾿ ϛ΄ ᾠδῆς ὁ εἱρμὸς τοῦ β΄ τετραῳδίου «Τῶν πταισμάτων τὴν ζάλην» καὶ μετὰ τὴν μικρὰν συναπτὴν τὸ κοντάκιον «᾿Επελεύσει Πνεύματος» καὶ τὸ συναξάριον.
Καταβασίαι δὲν λέγονται, ἀλλ᾿ εἰς τὸν στίχον «Αἰνοῦμεν, εὐλογοῦμεν» ψάλλεται ὁ εἱρμὸς τῆς η΄ ᾠδῆς τοῦ β΄ τετραῳδίου «Γῆ καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτῇ»· «Τὴν τιμιωτέραν», ὁ εἱρμὸς τῆς θ΄ ᾠδῆς τοῦ β΄ τετραῳδίου «Μεγαλύνομεν πάντες» καὶ τὸ «῎Αξιον ἐστίν».
᾿Εξαποστειλάριον «῾Ως δῶρα προεόρτια» (δίς). Εἰς τοὺς αἴνους στιχηρὰ προσόμοια τῆς ἑορτῆς (ζήτει ταῦτα ἐν τῷ μικρῷ ἑσπερινῷ τῆς 25ης Μαρτίου) 3 «Κατοικτιρήσας τὸ ποίημα» κ.λπ. εἰς 4, Δόξα, Καὶ νῦν, τὸ μετ᾿ αὐτὰ ἰδιόμελον «Τῷ ἕκτῳ μηνὶ ὁ ἀρχάγγελος»· «Σοὶ δόξα πρέπει», ἡ δοξολογία χῦμα καὶ τὰ λοιπὰ ὡς συνήθως.
Εἰς τὸν στίχον τῶν αἴνων τὰ 3 ἀπόστιχα τοῦ μικροῦ ἑσπερινοῦ τῆς 25ης Μαρτίου «῎Αρχων τῶν ἄνω δυνάμεων», μετὰ τῶν στίχων αὐτῶν τὰ δύο τελευταῖα, Δόξα, Καὶ νῦν, «Γλῶσσαν ἣν οὐκ ἔγνω»· «᾿Αγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι», τρισάγιον κ.λπ. καὶ ἀπολυτίκιον «Σήμερον τῆς παγκοσμίου χαρᾶς».
Εἰς τὴν λειτουργίαν. ᾿Αντίφωνα καὶ εἰσοδικὸν τὰ συνήθη τῆς λειτουργίας (τὰ τῶν «καθημερινῶν»)· ἀπολυτίκια «Σήμερον τῆς παγκοσμίου χαρᾶς» καὶ τοῦ ναοῦ, κοντάκιον «᾿Επελεύσει Πνεύματος». ᾿Αναγνώσματα: Σαββάτου δ΄ ἑβδομάδος νηστειῶν (῾Εβρ. ϛ΄ 9-12· Μρ. ζ΄ 31-37) καὶ καθεξῆς ἡ θ. λειτουργία τοῦ ἱ. Χρυσοστόμου· «῎Αξιον ἐστί»· κοινωνικὸν «᾿Αγαλλιᾶσθε, δίκαιοι»· «Εἴδομεν τὸ φῶς».
