ΤΩ ΕΚΤΩ ΜΗΝΙ, ΑΠΕΣΤΑΛΗ Ο ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ ΠΡΟΣ ΠΑΡΘΕΝΟΝ ΑΓΝΗΝ.....
Τῶ ἕκτῳ μηνί, ἀπεστάλη ὁ Ἀρχάγγελος πρὸς Παρθένον ἁγνήν, καὶ χαίρειν αὐτὴ προσειπῶν, εὐηγγελίσατο ἐξ αὐτῆς τὸν Λυτρωτὴν προελθεῖν, Ὅθεν πιστῶς δεξαμένη τὸν ἀσπασμόν, συνέλαβέ σε τὸν προαιώνιον Θεόν, τὸν ἀφράστως εὐδοκήσαντα ἐνανθρωπῆσαι, εἰς σωτηρίαν τῶν ψυχῶν ἡμῶν.
Εὐαγγελίζεσθε ἡμέραν ἐξ ἡμέρας τὸ σωτήριον τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.
Γλῶσσαν ἣν οὐκ ἔγνω, ἤκουσεν ἡ Θεοτόκος, ἐλάλει γὰρ πρὸς αὐτὴν ὁ Ἀρχάγγελος, τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τὰ ῥήματα, ὅθεν πιστῶς δεξαμένη τὸν ἀσπασμόν, συνέλαβέ σε τὸν προαιώνιον Θεόν, Διὸ καὶ ἡμεῖς ἀγαλλόμενοι βοώμέν σοί, ὁ ἐξ αὐτῆς σαρκωθεὶς ἀτρέπτως Θεός, εἰρήνην τῶ κόσμω δώρη σαι, καὶ ταὶς ψυχαὶς ἡμῶν τὸ μέγα ἔλεος.
Ἄσατε τῶ Κυρίω ἄσμα καινόν.
Ἰδοὺ ἡ ἀνάκλησις νὺν ἐπέφανεν ἡμῖν, ὑπὲρ λόγον ὁ Θεὸς τοὶς ἀνθρώποις ἐνοῦται, Ἀρχαγγέλου τὴ φωνὴ ἡ πλάνη ἐκμειοῦται, ἡ Παρθένος γὰρ δέχεται τὴν χαράν, τὰ ἐπίγεια γέγονεν οὐρανός, ὁ κόσμος λέλυται τῆς ἀρχαίας ἀράς, Ἀγαλλιάσθω ἡ κτίσις καὶ φωναὶς καὶ λυτρωανυμνείτω, Ὁ ποιητὴς τῆς ἡμῶν, Κύριε δόξα σοί.
Δόξα... Καὶ νύν...
Σήμερον χαρὰς Εὐαγγέλια, παρθενικὴ πανήγυρις, τὰ κάτω τοὶς ἄνω συνάπτεται, ὁ Ἀδὰμ καινουργεῖται, ἡ Εὔα τῆς πρώτης λύπης ἐλευθεροῦται, καὶ ἡ σκηνὴ τῆς καθ' ἡμᾶς οὐσίας τὴ θεώσει τοῦ προσληφθέντος φυράματος, ναὸς Θεοῦ κεχρημάτικεν, Ὧ Μυστήριον! ὁ τρόπος τῆς κενώσεως ἄγνωστος, ὁ τρόπος τῆς συλλήψεως ἄφραστος, Ἄγγελος λειτουργεῖ τῶ θαύματι, παρθενικὴ γαστὴρ τὸν Υἱὸν ὑποδέχεται, Πνεῦμα Ἅγιον καταπέμπεται, Πατὴρ ἄνωθεν εὐδοκεῖ, καὶ τὸ συνάλλαγμα, κατὰ κοινὴν πραγματεύεται βούλησιν, ἐν ὧ, καὶ δι' οὗ σωθέντες, συνωδὰ τῶ Γαβριήλ, πρὸς τὴν Παρθένον βοήσωμεν, Χαῖρε Κεχαριτωμένη, ὁ Κύριος μετὰ σοῦ, ἐξ ἦς ἡ σωτηρία, Χριστὸς ὁ Θεός ἡμῶν, τὴν καθ' ἡμᾶς προσλαβόμενος φύσιν, πρὸς ἑαυτὸν ἐπανήγαγεν, Αὐτὸν ἱκέτευε, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Εὐαγγελίζεσθε ἡμέραν ἐξ ἡμέρας τὸ σωτήριον τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.
Γλῶσσαν ἣν οὐκ ἔγνω, ἤκουσεν ἡ Θεοτόκος, ἐλάλει γὰρ πρὸς αὐτὴν ὁ Ἀρχάγγελος, τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τὰ ῥήματα, ὅθεν πιστῶς δεξαμένη τὸν ἀσπασμόν, συνέλαβέ σε τὸν προαιώνιον Θεόν, Διὸ καὶ ἡμεῖς ἀγαλλόμενοι βοώμέν σοί, ὁ ἐξ αὐτῆς σαρκωθεὶς ἀτρέπτως Θεός, εἰρήνην τῶ κόσμω δώρη σαι, καὶ ταὶς ψυχαὶς ἡμῶν τὸ μέγα ἔλεος.
Ἄσατε τῶ Κυρίω ἄσμα καινόν.
Ἰδοὺ ἡ ἀνάκλησις νὺν ἐπέφανεν ἡμῖν, ὑπὲρ λόγον ὁ Θεὸς τοὶς ἀνθρώποις ἐνοῦται, Ἀρχαγγέλου τὴ φωνὴ ἡ πλάνη ἐκμειοῦται, ἡ Παρθένος γὰρ δέχεται τὴν χαράν, τὰ ἐπίγεια γέγονεν οὐρανός, ὁ κόσμος λέλυται τῆς ἀρχαίας ἀράς, Ἀγαλλιάσθω ἡ κτίσις καὶ φωναὶς καὶ λυτρωανυμνείτω, Ὁ ποιητὴς τῆς ἡμῶν, Κύριε δόξα σοί.
Δόξα... Καὶ νύν...
Σήμερον χαρὰς Εὐαγγέλια, παρθενικὴ πανήγυρις, τὰ κάτω τοὶς ἄνω συνάπτεται, ὁ Ἀδὰμ καινουργεῖται, ἡ Εὔα τῆς πρώτης λύπης ἐλευθεροῦται, καὶ ἡ σκηνὴ τῆς καθ' ἡμᾶς οὐσίας τὴ θεώσει τοῦ προσληφθέντος φυράματος, ναὸς Θεοῦ κεχρημάτικεν, Ὧ Μυστήριον! ὁ τρόπος τῆς κενώσεως ἄγνωστος, ὁ τρόπος τῆς συλλήψεως ἄφραστος, Ἄγγελος λειτουργεῖ τῶ θαύματι, παρθενικὴ γαστὴρ τὸν Υἱὸν ὑποδέχεται, Πνεῦμα Ἅγιον καταπέμπεται, Πατὴρ ἄνωθεν εὐδοκεῖ, καὶ τὸ συνάλλαγμα, κατὰ κοινὴν πραγματεύεται βούλησιν, ἐν ὧ, καὶ δι' οὗ σωθέντες, συνωδὰ τῶ Γαβριήλ, πρὸς τὴν Παρθένον βοήσωμεν, Χαῖρε Κεχαριτωμένη, ὁ Κύριος μετὰ σοῦ, ἐξ ἦς ἡ σωτηρία, Χριστὸς ὁ Θεός ἡμῶν, τὴν καθ' ἡμᾶς προσλαβόμενος φύσιν, πρὸς ἑαυτὸν ἐπανήγαγεν, Αὐτὸν ἱκέτευε, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.