Ὁ ἐκ μὴ ὄντων τὰ πάντα καθυποστήσας Χριστέ, καὶ δοὺς ἑνὶ ἑκάστῳ, ἐν σοφίᾳ ἀρρήτῳ, τελεῖν ἀπαρεγκλίτως ὃν ἐν ἀρχῇ, σκοπὸν ἔθου φιλάνθρωπε, πᾶσαν τὴν κτίσιν εὐλόγει ὡς δυνατός, ἣν Σωτὴρ ἐδημιούργησας.
Πᾶσι τοῖς ἔθνεσι δίδου εἰρήνην Κύριε, καὶ σύνεσιν ἐν πᾶσιν, ὡς ἂν ἥσυχον βίον, διάγωμεν καὶ πάντοτε συντηρεῖν, τοὺς σοὺς νόμους οὓς ἔθηκας, πάσῃ τῇ κτίσει πρὸς ἄτρεπτον συνοχήν, καὶ κυβέρνησιν τοῦ σύμπαντος.
Τὸ περιβάλλον στοιχεῖον τὴν γῆν φιλάνθρωπε, δι' οὗ τῇ σῇ βουλήσει, οἱ τὴν γῆν ἐνοικοῦντες, ζῶμεν καὶ κινούμεθα καὶ ἐσμέν, ἀσινὲς διαφύλαξον, ὡς ἂν ῥυσθῶμεν ὀλέθρου καὶ συντριβῆς, οἱ ἀνάξιοι ἱκέται σου.
Περιχαράκωσον Σῶτερ τὴν κτίσιν ἅπασαν, τῇ κραταιᾷ ἰσχύϊ, τῆς σῆς φιλανθρωπίας, καὶ τῆς ἀπειλουμένης ῥῦσαι φθορᾶς, τὴν περίγειον οἴκησιν ὅτι εἰς σὲ τάς ἐλπίδας ἡμῶν Χριστέ, ἀνεθέμεθα οἱ δοῦλοι σου.
Τὰς πονηρὰς ἐπινοίας Σῶτερ διάλυσον, ἂς ἀνοήτῳ γνώμῃ, καθ' ἡμῶν μηχανῶνται, καὶ ἅπασαν ἀπότρεπε ἐκ τῆς γῆς, ὀλεθρίαν ἐπίδρασιν, ἔργων χειρῶν ἀνθρωπίνων τῶν τὴν φθοράν, τεκταινόντων εἰς ἀπώλειαν.
Ὁ περιβάλλων τὴν κτίσιν νεφέλαις Κύριε, κατὰ Δαβὶδ τὸν θεῖον, τὸ τῆς γῆς περιβάλλον, συντήρησον ὡς ἔκτισας ἀπ' ἀρχῆς, εἰς βροτῶν περιποίησιν, καὶ τὴν πνοὴν τῶν ἀνέμων δίδου ἡμῖν, καὶ ὑδάτων τὴν ἀνάβλυσιν.
Πᾶσι τοῖς ἔθνεσι δίδου εἰρήνην Κύριε, καὶ σύνεσιν ἐν πᾶσιν, ὡς ἂν ἥσυχον βίον, διάγωμεν καὶ πάντοτε συντηρεῖν, τοὺς σοὺς νόμους οὓς ἔθηκας, πάσῃ τῇ κτίσει πρὸς ἄτρεπτον συνοχήν, καὶ κυβέρνησιν τοῦ σύμπαντος.
Τὸ περιβάλλον στοιχεῖον τὴν γῆν φιλάνθρωπε, δι' οὗ τῇ σῇ βουλήσει, οἱ τὴν γῆν ἐνοικοῦντες, ζῶμεν καὶ κινούμεθα καὶ ἐσμέν, ἀσινὲς διαφύλαξον, ὡς ἂν ῥυσθῶμεν ὀλέθρου καὶ συντριβῆς, οἱ ἀνάξιοι ἱκέται σου.
Περιχαράκωσον Σῶτερ τὴν κτίσιν ἅπασαν, τῇ κραταιᾷ ἰσχύϊ, τῆς σῆς φιλανθρωπίας, καὶ τῆς ἀπειλουμένης ῥῦσαι φθορᾶς, τὴν περίγειον οἴκησιν ὅτι εἰς σὲ τάς ἐλπίδας ἡμῶν Χριστέ, ἀνεθέμεθα οἱ δοῦλοι σου.
Τὰς πονηρὰς ἐπινοίας Σῶτερ διάλυσον, ἂς ἀνοήτῳ γνώμῃ, καθ' ἡμῶν μηχανῶνται, καὶ ἅπασαν ἀπότρεπε ἐκ τῆς γῆς, ὀλεθρίαν ἐπίδρασιν, ἔργων χειρῶν ἀνθρωπίνων τῶν τὴν φθοράν, τεκταινόντων εἰς ἀπώλειαν.
Ὁ περιβάλλων τὴν κτίσιν νεφέλαις Κύριε, κατὰ Δαβὶδ τὸν θεῖον, τὸ τῆς γῆς περιβάλλον, συντήρησον ὡς ἔκτισας ἀπ' ἀρχῆς, εἰς βροτῶν περιποίησιν, καὶ τὴν πνοὴν τῶν ἀνέμων δίδου ἡμῖν, καὶ ὑδάτων τὴν ἀνάβλυσιν.
