Οι Πατέρες τής Εκκλησίας έχουν καθορίσει τό Σάββατο προ της Κυριακής των Απόκρεω καί τό Σάββατο πρό της Κυριακής της Πεντηκοστής ως Ψυχοσάββατα, ήμερες δηλαδή αφιερωμένες στίς ψυχές τών κεκοιμημένων αδελφών μας. Εξαιρέτως λοιπόν τίς ημέρες αυτές η Εκκλησία τελεί τα ιερά Μνημόσυνα για τα παιδιά της που εν Χριστώ αναπαύονται.
Με τα μνημόσυνα η Εκκλησια παραγγέλνει στους πιστούς να δείχνουν την αγάπη τους προς τον νεκρό αδελφό, ώστε να συγχωρήθουν οι αμαρτίες του, να δεηθούν γι' αυτό μαζί με τηνΈκκλησία προς τον Κύριο των ζωντανών και νεκρών, να ζητήσουν γι' αυτόν τη δαψίλευση της θείας χάρης και την κληρονομιά της ουράνιας βασιλείας.
Όταν θέλουμε να τελέσουμε μνημόσυνο πρέπει να φέρουμε στην Εκκλησία τό πρόσφορο, τό νάμα, καί τά ονόματα των τεθνεώτων γιά νά μνημονευθούν πρώτα στην Θεία Λειτουργία. Καί φροντίζουμε νά συμμετάσχουμε κι εμείς στην Θεία Λειτουργία καί νά είμαστε έτοιμοι να προσέλθουμε στο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, γιατί εκείνη τήν ώρα ενώνουμε τόν εαυτό μας μέ τόν Χριστό αλλά καί μέ τους κεκοιμημένους αδελφούς μας. Εκείνη τήν ιερή στιγμή πού έχουμε μπροστά μας τον Χριστό μέσα στό Άγιο Ποτήριο, μπορούμε νά προσευχηθούμε καί μέ θέρμη νά ζητήσουμε τήν συγχώρηση των αδελφών μας. Στό τέλος της Θείας Λειτουργίας θά διαβαστεί η ειδική επιμνημόσυνη δέηση πάνω στό κόλλυβο πού θά έχουμε παραθέσει. Οί βρασμένοι καί διαλυμμένοι σπόροι του σιταριού εικονίζουν τους νεκρούς. Όπως οί θαμμένοι σπόροι προετοιμάζονται νά φυτρώσουν τήν άνοιξη, έτσι καί οί ψυχές τών κεκοιμημένων περιμένουν τήν ημέρα της κοινής Ανάστασης για να αναστηθούν. Πρέπει επίσης να συνοδεύουμε τις προσευχές μας και με ελεημοσύνη υπέρ τών κεκοιμημένων.
...Τὸ εἰ δύνασαι πιστεῦσαι, πάντα δυνατὰ τῷ πιστεύοντι... Τοῦτο τὸ γένος ἐν οὐδενὶ δύναται ἐξελθεῖν εἰ μὴ ἐν προσευχῇ καὶ νηστείᾳ. Καὶ ἐκεῖθεν ἐξελθόντες παρεπορεύοντο διὰ τῆς Γαλιλαίας, καὶ οὐκ ἤθελεν ἵνα τις γνῷ· ἐδίδασκε γὰρ τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς ὅτι ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται εἰς χεῖρας ἀνθρώπων, καὶ ἀποκτενοῦσιν αὐτόν, καὶ ἀποκτανθεὶς τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστήσεται.
