Ὅτε ἐν σταδίῳ τῷ φρικτῷ, Ἰουλιανὴ διεσκόπει ἡ παμμακάριστος, Μάρτυρα τὴν ἔνδοξον, Βαρβάραν μάστιξιν, ἐναθλοῦσαν βασάνοις τε, ποικίλοις τὸ σῶμα, ἄπαν συγκοπτόμενον, θερμοῖς τοῖς δάκρυσι, Λόγε τοῦ Θεοῦ ἀνεβόα· Ταύτης κοινωνὸν με γενέσθαι, ἄρτι καταξίωσον φιλάνθρωπε.
Μίαν ἡ Βαρβάρα ἀληθῶς, Ἰουλιανή τε τὴν γνώμην, πρὸς τὴν εὐσέβειαν, ἔχουσαι αἱ ἅγιαι κατηγωνίσαντο, τοῦ ἐχθροῦ, καὶ νικήσασαι, αὐτὸν κατὰ κράτος, δόξης ἠξιώθησαν, παρὰ Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ· ὅθεν λοιμικῶν παθημάτων, λώβην ἀφανίζουσαι πᾶσι, τοῖς πιστοῖς παρέχουσιν ἰάματα.
Ὅτε ἀπεφάνθη κατὰ σοῦ, Μάρτυς σεμνοτάτη Βαρβάρα, ὁ γλυκὺς θάνατος, χαίρουσα καὶ σπεύδουσα, τὸν δρόμον ἤνυσας, ἀσεβοῦς δὲ γεννήτορος, χερσὶ παρανόμοις, τέθυσαι καὶ κάρπωμα, Θεῷ προσήνεξαι· ὅθεν, ταῖς φρονίμοις Παρθένοις, ὄντως συγχορεύουσα βλέπεις, Χριστοῦ τοῦ νυμφίου σου τὴν ἔλλαμψιν.
Ο πατέρας της Αγίας Βαρβάρας Διόσκουρος όπως έχουμε δεί και στον βίο της Αγίας αποκεφάλισε την κόρη του επειδή ήταν Χριστιανή. Ενώ το ξίφος του πατέρα της έκοβε το κεφάλι της, η Θεία Δίκη, με μορφή κεραυνού έκαψε τον άσπλαχνο πατέρα. Αυτόν τον κεραυνό, συμβολίζουν τα πυρά του πυροβολικού μας, κι έχουν ως προστάτιδα την Αγία Βαρβάρα.
Πιο παλιά όμως ο Διόσκουρος, θέλοντας να εξοντώσει όλους τους Χριστιανούς κάλεσε όλους τους αρτοποιούς της περιοχής του και τους έδωσε εντολή να βάλουν δηλητήριο στο ψωμί που θα παρασκεύαζαν και οι πωλητές τροφίμων στα τρόφιμα που θα πωλούσαν. Αυτό το έμαθε η κόρη του η Βαρβάρα, και ειδοποίησε τους χριστιανούς να μην αγοράσουν ψωμί και τρόφιμα, και να πορευτούν με τα υπολείμματα που είχαν στα σπίτια τους. Έτσι κάθε Χριστιανική οικογένεια μαγείρεψε ότι πρόχειρο της βρέθηκε στο σπίτι. Επειδή όμως τα τρόφιμα που τους είχαν απομείνει ήταν πολύ λίγα και κάθε είδος από μόνο του δεν έφτανε για μια σωστή μαγειριά, έβαλαν στην κατσαρόλα λίγο από όλα. Δηλαδή, λίγο στάρι, μερικά φασόλια, κουκιά, σταφίδες και ότι άλλο σχετικό είχαν, κι όλα μαζί τα μαγείρεψαν. Ετσι χάρη στη Βαρβάρα σώθηκαν και από τότε σε ανάμνηση αυτού του περιστατικού καθιερώθηκε στη γιορτή της να μαγειρεύουν το παρασκεύασμα αυτό που είναι γλυκό και φαγητό μαζί και λέγεται ΒΑΡΒΑΡΑ.
Στη Θεσσαλονίκη αλλά και σε άλλες περιοχές της Βορείου Ελλάδος το παρασκεύασμα αυτό το πηγαίνουν οι Χριστιανοί πρώτα στην εκκλησία όπου ο Ιερέας το διαβάζει μετά το πέρας της λειτουργίας προς τιμή της Αγίας και στη συνέχεια μετά τη λήψη του αντιδώρου μοιράζεται σε μικρά βαθουλωτά πιατάκια στους υπόλοιπους. Εδώ παραθέτουμε μια ενδεικτική συνταγή για την παρασκευή της Βαρβάρας.
Υλικά
500γρ. σιτάρι αποφλοιωμένο
1 μικρή χούφτα ρύζι
λίγες βρασμένες σταφίδες
καρύδι τριμμένο
κανέλα, ζάχαρη ή μέλι
Υλικά για το νισεστέ
1 ποτήρι κρασιού νισεστέ
6 ποτήρια κρασιού νερό
Εκτέλεση του νισεστέ
Διαλύουμε το νισεστέ σε ένα μπολ με ένα ποτήρι κρασιού νερό. Αφού διαλυθεί και γίνει ομοιόμορφο μείγμα, το χύνουμε σε κατσαρολάκι με έξι ποτήρια κρασιού νερό που βράζει. Το ανακατεύουμε. Αυτό πήζει αμέσως. Το αφήνουμε να χλιαρώσει εντελώς.
Εκτέλεση
Πλένουμε πολύ καλά το σιτάρι 2-3 χέρια. Το βάζουμε σε κατσαρόλα με πολύ νερό, βάζουμε και το ρύζι και το βράζουμε σε πολύ χαμηλή φωτιά 4 ώρες περίπου, δηλαδή μέχρι να ανοίξουν εντελώς τα σπυριά του σιταριού και να μαλακώσει. Το κατεβάζουμε από τη φωτιά και το αφήνουμε να χλιάνει πολύ.
Κατόπιν προσθέτουμε το νισεστέ. Μετά βάζουμε σε μπωλάκια τη βαρβάρα, προσθέτουμε λίγες βρασμένες σταφίδες, καρύδι τριμμένο, λίγη κανέλα και ζάχαρη ή μέλι κατά προτίμηση, μέχρι να γλυκάνει.
...Τὸ εἰ δύνασαι πιστεῦσαι, πάντα δυνατὰ τῷ πιστεύοντι... Τοῦτο τὸ γένος ἐν οὐδενὶ δύναται ἐξελθεῖν εἰ μὴ ἐν προσευχῇ καὶ νηστείᾳ. Καὶ ἐκεῖθεν ἐξελθόντες παρεπορεύοντο διὰ τῆς Γαλιλαίας, καὶ οὐκ ἤθελεν ἵνα τις γνῷ· ἐδίδασκε γὰρ τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς ὅτι ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται εἰς χεῖρας ἀνθρώπων, καὶ ἀποκτενοῦσιν αὐτόν, καὶ ἀποκτανθεὶς τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστήσεται.
