Ἐν τῇ καμίνω Ἀβραμιαῖοι Παῖδες τὴ Περσική, πόθω εὐσεβείας μᾶλλον ἢ τὴ φλογί, πυρπολούμενοι ἐκραύγαζον. Εὐλογημένος εἶ, ἐν τῷ ναῶ τῆς δόξης σου Κύριε.
Ἱερωσύνης, ἠγλαϊσμένος μύρω Ὅσιε θείω, καὶ Μαρτύρων αἵματι κοσμηθείς, ἀμφοτέρωθεν διέπρεψας, Εὐλογημένος εἶ, ὁ Θεός μου κραυγάζων καὶ Κύριος.
Νομοθεσία, καταφαιδρύνας κόσμον ἅπαντα, ἄρτω οὐρανίω ἔθρεψας τοὺς πιστούς, τῶ Δεσπότη σου κραυγάζοντας. Εὐλογημένος εἶ, ἐν τῷ ναῶ τῆς δόξης σου Κύριε.
Ἀκτινοβόλοις, αὐγαὶς Παμμάκαρ φωτιζόμενος, αἴγλης ἀρχιφώτου χύσει τε λαμπρυνθείς, τὴν οὐράνιον ἀπείληφας, χαίρων ἀπόλαυσιν, Θεοφόρε Μαρτύρων τὸ καύχημα.
Σῖτος ὑπάρχων, Θεοῦ ὡς ἔφης Παναοίδιμε, μύλαις κατηλέσθης Μάρτυς ταὶς τῶν θηρῶν, καὶ τῶ τρέφοντι τὰ σύμπαντα, θεία χρηστότητι, καθαρώτατος ἄρτος γεγένησαι.
...Τὸ εἰ δύνασαι πιστεῦσαι, πάντα δυνατὰ τῷ πιστεύοντι... Τοῦτο τὸ γένος ἐν οὐδενὶ δύναται ἐξελθεῖν εἰ μὴ ἐν προσευχῇ καὶ νηστείᾳ. Καὶ ἐκεῖθεν ἐξελθόντες παρεπορεύοντο διὰ τῆς Γαλιλαίας, καὶ οὐκ ἤθελεν ἵνα τις γνῷ· ἐδίδασκε γὰρ τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς ὅτι ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται εἰς χεῖρας ἀνθρώπων, καὶ ἀποκτενοῦσιν αὐτόν, καὶ ἀποκτανθεὶς τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστήσεται.
